به فاطمهء زهرا فرمود : اين « فدكى » است كه هيچ اسب و استرى بر آن هراسان و مضطرب نگرديده ( كنايه از اينكه از طريق جنگ به غنيمت در نيامده است ) كه تنها به من - و نه مسلمانان - تعلق دارد و پس از آنكه خداوند فرمانم داد ، آن را به تو و فرزندانت واگذار مىكنم ؛ و آيهء « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » را بر شمرد و در پى بىآن افزود : اين مودت ، از سوى خداوند متعال فريضه است و هيچ مؤمن مخلصى نيست كه بدان عمل كند و بهشت بر او واجب نگردد زيرا خداوند متعال فرمود : « وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » و در ادامه مىگويد : ولى بيشتر مؤمنان بدين آيه وفادارى نكردند . و مىافزايد : پدرم از جدم به نقل از پدرانش از امير المؤمنين على ( ع ) برايم نقل كرده كه : مهاجرين و انصار به گرد رسول خدا جمع آمده گفتند : تو اى رسول خدا براى خانواده و ميهمانانى كه بر تو وارد مىشوند خرجهايى دارى ، اين اموال و جانهاى ماست كه در اختيار تست به لطف و مرحمت خود هر تصميمى در مورد آنها كه صلاح مىدانى بگير و با خاطرى آسوده به هر كس مىخواهى عطا كن يا از هر كس دريغ دار ؛ در اينجا بود كه روح الامين بر وى نازل شده به او گفت اى محمد ! آيهء قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى را بر آنها بخوان ؛ منافقان گفتند : محمد تنها به اين دليل آنچه را كه بر وى عرضه كرديم رد كرد كه ما را به مودت و دوستى خويشانش پس از خود ، فراخواند و اين مطلبى است كه فى المجلس ، علمش كرده است ؛ كه خداوند آيهء : « أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى قَلْبِكَ وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ - الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ » را بر وى نازل فرمود ؛ وقتى پيامبر آيه را بر ايشان خواند و دانستند كه از سخنشان باخبر گرديده ، پشيمان شدند و كار خود دشوار ديدند و آنگاه خداوند آيهء ذيل را نازل فرمود : « وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ - السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ » . همچنين آيهء ذيل را بر شمرد : « إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً » گفته شد اى رسول خدا معناى تسليم را دانستيم ( كه سلام گفتن باشد ) ، نمازگزاردن ( درود و ثنا فرستادن ) بر تو چگونه و به چه مفهوم است ؟ فرمود : بگوييد « اللهم صل على محمد و آل محمد كما صليت و باركت على ابراهيم و